Yiannis Yfantis

υφαντισΟ Γιάννης Υφαντής γεννήθηκε στη Ραΐνα (κοιλάδα της Αιτωλίας). Σπούδασε γεωργία, κτηνοτροφία, κυνηγετική και ιππευτική τέχνη, αστρονομία και υφαντική. Στα 22 του εγκατέλειψε τα νομικά για να μελετήσει απερίσπαστος το βιβλίο του Κόσμου. Έχουν κυκλοφορήσει τα βιβλία του: Μανθρασπέντα (1977), Μυστικοί της Ανατολής (1982), Αρχαία Έδδα (1983), Ο Καθρέφτης του Πρωτέα (1986), Αθανάτου Μνήμης Σημεία (1987), Ποιήματα Κεντήματα στο Δέρμα του Διαβόλου (1988), Ναός του Κόσμου (1996), Ο Κήπος της Ποίησης (2000), Αρχέτυπα (2001), Αλέκτωρ ο Eράσμιος (2002), Το Iδεόγραμμα του Φιδιού (2003), Έρως Aνίκατε Mάχαν (2004). Ακόμη υπάρχουν και τα προς έκδοσιν βιβλία του: Κάτω απ’το Εικόνισμα των Άστρων (Ίκαρος, 2013), και Στις Αμμουδιές του Ομήρου (3.000 χρόνια ελληνικής ποίησης). Ποιήματά του μεταφράστηκαν στα Αγγλικά, Γαλλικά, Βουλγαρικά, Ιταλικά, Ρωσικά, Ισπανικά, Αραβικά, Κινέζικα, Γερμανικά, Φινλανδικά, Εβραϊκά, Σερβικά και Περσικά. Tο 1995 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, του απενεμήθη το “Βραβείο Καβάφη”.


Yannis Yfantis was born in Raina, Etolia. He studied agriculture, cattle-breeding, the art of riding as well as astronomy and the art of weaving. When he was 22 he left abandoned his studies in Law in order to study undiverted the book of the World. His published books include Manthraspenta (1977), Mystics of the Orient (1982), Elder Edda (1983), The Mirror of Proteus (1986), Signs of Immortal Memory (1987), Poems Embroideries on Devil’s Skin (1988), Temple of Cosmos, (1996), The Garden of Poetry (2000), Archetypes (2001), The Erotic Rooster (2002), The Ideogram of the Snake (2003), Love Unconquered in the Fight (2004). Forthcoming books: “Under the Icon of the Stars” (Ikaros, 2013), “At the Shores of Homer” (3000 years of Greek poetry). His poetry has been translated into English, French, Bulgarian, Italian, Russian, Spanish, Arabic, Chinese, German, Finnish, Hebrew, Serbian and Persian. He is the recipient of the C.P. Cavafy Prize for 1995 in Alexandria of Egypt.

ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΟΥ

Σώμα μου όσο παίρνει σε φροντίζω
σε πλένω, σε ταΐζω, σε ποτίζω, σε κοιμίζω,
σου δίνω ηδονές και σε γυμνάζω
να ’σαι σφιχτό και λυγερό, να ’σαι ανάλαφρο.
Βάφω τα γένια σου, τα δόντια σου βουρτσίζω,
κόβω τα νύχια σου, σε φέρνω
μπροστά σε όντα που σου δίνονται χωρίς να σ’ ανακρίνουν.
Σώμα μου όσο παίρνει σε φροντίζω.
Mέχρι να ’ρθεί ο Ξένος, ο Επίσημος, ο Άρχων τ’ Ουρανού
να σε τραβήξει σα λινάτσα και να κάμει
τα αποκαλυπτήρια του κενού.

THE BOOK OF COSMOS

Only one book has been written
and it has been written by things and not by words.

Only one book has been written
and it has been written by Cosmos through Cosmos for Cosmos.

Cosmos is the book of Cosmos.

Cosmos has no beginning or end
but when the poet reveals Cosmos
it is like he creates Cosmos from the beginning.

There is only one book to be read
and this is the book of Cosmos.

To write means to read the book of Cosmos.
All my writings are nothing but underlines in the book of Cosmos.
All my writings are nothing but notes, drawings in the margins of its pages.

To write means to try to show people
that I try to share with them
the beauty or the horror I read in the book of Cosmos.

Because nobody endures to read alone the book of Cosmos.