Kakoulidis

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΓεννήθηκε το 1946 στον Πειραιά. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα (Πάντειο) και Νομικά στο Παρίσι. Ποιητής και συγγραφέας, έχει γράψει είκοσι βιβλία. Μεταφράστηκε σε πολλές ξένες γλώσσες ενώ έργα του αποτέλεσαν μεγάλες θεατρικές, κινηματογραφικές και δισκογραφικές επιτυχίες, τα τελευταία σαράντα χρόνια. Είναι μέλος της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, της Γαλλικής Εταιρίας Συγγραφέων, Συνθετών και Εκδοτών, της Ένωσης Μουσικοσυνθετών Στιχουργών Ελλάδας και της ’Ένωσης Ελλήνων Σεναριογράφων. Αρθρογράφος σε πολλά περιοδικά και εφημερίδες, σήμερα αρθρογραφεί στη Real News.
Επισκέπτης καθηγητής στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Παντείου Πανεπιστημίου. Είναι ηγετικό στέλεχος της Δημοκρατικής Αριστεράς.


Yannis Kakoulidis was born in Piraeus in 1946. He studied Political Science in Athens and Law in Paris. Poet and writer, he was published twenty books. His work has been translated into more than twelve languages while his plays ands scripts have become major theatrical and cinematographic hits. He wrote lyrics for over 400 songs. He is a member of the National Society of Greek Writers, the Society of Greek Play Writers, the French Society of Writers, Composers and Publishers, the Union of Greek Script Writers. He was a columnist for many newspapers and magazines and today he writes for Real News, a Sunday paper. He was a visiting professor at Panteion University and he is a leading figure of the political party Democratic Left.

Διαχείριση κρίσεως

Πρέπει να σε φροντίσω πιο πολύ.
Να ξαναρχίσω να σου λέω τα μυστικά μου
και να κοιμάμαι κολλημένος στο σώμα σου
το βράδυ όπως παλιά.

Στ’ αυτί σου πρέπει τα χείλη μου ν’ αγγίξω
και σ’ αγαπώ να ψιθυρίσω
με τέτοιο τρόπο που να το πιστέψεις
σαστισμένη να με κοιτάξεις
ν’ αφήσεις τα μάτια σου να μουσκέψουν
την δεξιά παρειά μου
με τα δάκρυά σου να ρέουν
προς το στόμα μου μετά από τόσα χρόνια.

Στην ίδια στάση να ξυπνήσω το πρωί
να βγω στην αγορά να σ’ αγοράσω
κουβάρια μάλλινη κλωστή
για να πλέκεις ζακέτες καθότι χειμώνας
το σπίτι ψηλοτάβανο κι η σόμπα φέτος δεν θ’ανάψει.

Πρέπει να σου γελάω πιο πολύ
ποιήματα καινούργια να σου γράψω
και ιστορίες να σ’ αφηγηθώ
με ήλιους και σιτοβολώνες
σ’ ένα ψέμα να σε τυλίξω και να σ’ αφήσω
να πιστέψεις ότι κέρδισες
μια ακόμη μέρα ευτυχίας.
Μετά, θα φέρω τον σιδερά
να κλείσει ερμητικά την μπαλκονόπορτα.

Crisis Management

I must take better care of you.
I must start again telling you my secrets
and sleep lying tight against your body
at night like old times.

My lips must touch your ear
and I should whisper I love you
in such a way that you’ll believe it
looking at me bewildered
letting your eyes drench
my right cheek
with your tears running
to my mouth after so many years.

In that same posture to wake in the morning
and go to the market to buy for you
skeins of wool yarn
so you may knit sweaters for it’s winter
the house has high ceilings and the heater
won’t be turned on this year.

I must make you laugh more
write new poems for you
and tell you stories
with sunshine and great storehouses
I must wrap you in a lie and let you
believe that you have gained
one more day of happiness.
Afterwards I’ll bring the blacksmith
to shut securely the balcony door.

Translated by Angelos Sakkis